Werken onder je niveau – wel of niet doen?

De markt zit behoorlijk op slot. Starters krijgen geen kans en degenen die zouden moeten doorstromen, blijven zitten waar ze zitten. Vasthouden aan wat ze hebben, lijkt een beter alternatief dan de onzekerheid die je te wachten kan staan. Of ze kunnen geen kant op.

Waar hebben we het hier over? Dit zou zowel op de arbeidsmarkt als op de woningmarkt kunnen slaan. Twee onderwerpen waar nogal wat over te doen is, omdat het zo ontzettend veel mensen raakt. Al een tijdje zie ik grote overeenkomsten tussen beide markten, hoewel bepaalde factoren een tegengestelde werking hebben.12232099-een-witte-houten-huis-te-koop-bord-met-de-vraag-moet-ik-blijven-of-moet-ik-gaan-die-de-onzekerheid-e

Aan de ene kant heb je de arbeidsmarkt die verstoord is omdat veel werkzoekenden te lang op zoek zijn naar ander werk terwijl werkgevers voor bepaalde functies niet de juiste persoon weten te vinden. Zie hiervoor een van mijn vorige blogs. Aan de andere kant heb je de woningmarkt waarbij veel mensen hun woning aan de straatstenen nog niet kwijt kunnen terwijl starters geen hypotheek krijgen, waarmee de ‘trein’ in beweging zou komen. Op beide markten staat de doorstroming onder druk waardoor de instroom stagneert. Mensen blijven zitten waar ze zitten omdat ze de vervolgstap niet kunnen of durven te zetten: woningbezitters omdat ze hun huidige woning niet verkocht krijgen, werknemers omdat de onzekerheid te groot is wanneer je van baan verandert, zelfs als die banen er in jouw sector wel zijn.

Vraag en aanbod zijn in beide gevallen groot – misschien zelfs even groot – maar toch weten ze elkaar niet te vinden. De reden? Voor de woningmarkt weten we wel wat er mis is gegaan: bij de banken kon het maar niet op, hypotheken werden verstrekt aan mensen voor wie dit eigenlijk boven hun inkomensgrens ging en huizenprijzen bleven stijgen. Woningen werden zo duur als de hypotheek die je bij de banken kon krijgen, tot het moment dat de crisis hier een stokje voor ging steken.

Maar ook arbeid is in Nederland duur geworden, en dan heb ik het niet alleen over de hoogste categorieën en de bonusvangers. Onze economie is gericht op careergroei, en dat geldt ook voor je loopbaan: in ons ‘systeem’ zit nog steeds ingebakken dat wij steeds een stapje omhoog – in functie en salaris – willen. Maar kan dit nog wel? Moeten we met ons allen niet een stapje terug?

De reactie van de woningmarkt is dat de prijzen van de woningen dalen. Op de arbeidsmarkt zie je nu hetzelfde gebeuren. Verschillende bedrijven hebben al aangekondigd dat de salarissen over de hele linie moeten dalen. Een vorm van demotie dus. Heel vervelend als je je leefpatroon hebt afgestemd op het hogere salaris, maar als ik zou moeten kiezen tussen ofwel baanbehoud met lager salaris, ofwel baanverlies zonder perspectief op ander werk, dan zou ik mij nog eens goed achter de oren krabben.

Wat je nu ook ziet, is dat steeds meer werkzoekenden bereid zijn om werk te accepteren onder ‘hun niveau’. Dat wil zeggen: hun opleiding, ervaring, salariswensen, etc. Niet alle werkgevers staan echter met open armen klaar om jou als hoger opgeleide te ontvangen voor een functie op lager niveau. Mijn vermoeden is dat veel van hen hier huiverig tegenover staan: hoog opgeleiden willen een te hoog salaris, zien de lagere functie als een opstap en zijn dus snel weer weg, gaan zich vervelen, passen niet in het team, zijn slimmer dan de baas, enz. Daar komt bij dat er zoveel sollicitaties binnenkomen dat “er altijd wel iemand bij zit die aan het profiel voldoet.”

Wat doe je nu als je serieus bereid bent om werk onder je niveau te accepteren, omdat je echt graag aan het werk wilt en je je hier voor de volle 100% voor wilt inzetten? Wat je in ieder geval niet moet doen, is ‘hongerig’ overkomen: in je sollicitatie melden dat je nog liever een lagere functie accepteert dan in de bijstand terecht te komen, zoals ik maandag zag tijdens een item op het nieuws voorbij zag komen. Wat dan wel? Een paar tips:

  • Doe het alleen als je de functie echt ziet zitten en deze (een deel van) jouw capaciteiten aanspreekt. Anders wordt het een frustratie en in het ergste geval zelfs een burnout factor. En later terugkeren naar je oude niveau is niet zo gemakkelijk.
  • Geef in je brief een goed inhoudelijk argument waarom je deze – lagere – functie ambieert. Doe dit in positieve termen, bijvoorbeeld: een uitvoerende functie past beter bij mij dan een managementfunctie.
  • Herschrijf je cv door bepaalde informatie te minimaliseren: laat de te hoge opleiding weg, beschrijf bij je werkervaring alleen die verantwoordelijkheden die bij de lagere functie passen en laat bijvoorbeeld leidinggevende taken weg. Schrap echter geen functies, want dan creëer je een gat op je cv. Bijbanen en nevenactiviteiten kan je eventueel wel weglaten.
  • Zeg geen dingen die niet waar zijn, want daar maak je het jezelf lastig mee.
  • Ik ben geen 50, ik ben 18Zorg dat je, in het geval je wordt uitgenodigd voor een gesprek, goed voorbereid bent op de vraag: “Ben je niet te hoog opgeleid voor deze functie?”
  • En heel belangrijk: laat zowel in je brief, je cv als in het gesprek zien dat jij degene bent die zij eigenlijk al die tijd al nodig hadden. Ofwel: maak het bedrijf ‘hongerig’ naar jouw expertise.

Wat vind jij? Wel of niet solliciteren onder je niveau? Wat zijn jouw ervaringen hiermee? Ik ben benieuwd naar jouw verhaal.

Laat jouw reactie achter in de commentaarbox hieronder.

6 reacties op “Werken onder je niveau – wel of niet doen?

  1. Anneke Wilbers zegt:

    Hallo Sigrid,

    Momenteel werk ik als postverspreider, een baan waar je moet kunnen lezen, fietsen en wandelen. Ook sorteren is wel iets wat in het pakket zit. Verder is dit vooral een baan om weer even bezig te zijn, buiten, weer letterlijk in beweging zijn en tijd en ruimte hebben voor mijn eigen gedachten…
    Na lange tijd geen werk te vinden is dit voor mij een goed iets.
    Mijn laatste opleiding is die tot Ritueel Begeleider (bij afscheid), een post-HBO opleiding. Voel ik me te min om Post te verspreiden? Nee, eigenwaarde zit in mezelf, wat de ander ervan vind is toch een afspiegeling van mij…
    Is minder inkomen belangrijk? Nou nee, dat is net zo belangrijk als ik het zelf maak. Ik voel me happy op dit moment hiermee.

    zonnige groet, Anneke

  2. Janny van Zuijlen zegt:

    Je geeft een paar goede tips, waarvan ik me wel afvraag of ze afdoende blijken te zijn. Ik ben benieuwd naar ervaringen.Gaan staan voor wie je bent en wat je kunt, je daarin vrij voelen, en tegelijkertijd helder zijn over je motivatie waarom je nu juist deze baan wilt, wat je toegevoegde waarde is en wat de werkgever van jou mag verwachten. Ook wat betreft de duur van jouw aanwezigheid in deze organisatie

  3. praktijkyouknow12 zegt:

    Van verschillende mensen heb ik de afgelopen jaren gemerkt en gehoord dat hun baan, passend bij hun niveau, niet is wat ze eigenlijk zouden willen. Wat ze eigenlijk zouden willen is een baan waar ze meer plezier uit halen, wat gemakkelijker gaat, waar ze fluitend naar toegaan en waar ze zich meer happy bij zouden voelen. Maar ja, ze hebben nou eenmaal grote financiële verplichtingen en kunnen daarom niet zomaar een baan nemen onder hun niveau…

    Voor mij zit hier de knip: als je niet gelukkig bent in een op-niveau-baan zorg je alleen goed voor je bankrekening, maar niet voor jezelf. En dan vraag ik mij af wat een betere keus is. Onder je niveau werken kan soms erg bevrijdend werken.

  4. Coaching voor mij zegt:

    Best een moeilijk vraagstuk voor beide partijen. Ik begrijp dat werkgevers niet willen investeren in een persoon die misschien na een korte periode weer vertrekt. En zo iemand is ook vele malen duurder.

    Voor de werkzoekenden zou ik wel een goede loopbaancoaching adviseren. Niet alleen voor advies hoe dit aan te pakken, maar ook om ze voor te bereiden op de praktijk.
    Velen denken wel bereid te zijn een stapje (of meer) achteruit te gaan, maar staan er niet helemaal bij stil wat dit precies inhoudt en welk effect het zal hebben op hun leefstijl.
    En als ze echt bereid zijn, dan ook heel realistisch zijn hoeveel zij kunnen inleveren.

  5. Sigrid van der Laan Loopbaan- & Teamontwikkeling zegt:

    Mooie reacties.
    Het verhaal van Anneke, gecombineerd met wat Praktijkyouknow schrijft, laat zien dat je voor jezelf de keuze kunt maken voor wat voor jou zelf het belangrijkste is: plezier hebben in werk op lager niveau en met een lager salaris, of kiezen voor het hogere salaris, zelfs als je je hier niet happy in voelt. Gelukkig zijn er genoeg mensen die wel een baan op hun niveau hebben die hier gelukkig in zijn, maar hier gaat het dus om de andere groep.
    Uit Janny’s reactie blijkt dat het belangrijk is om goed voor jezelf op een rijtje te zetten wat je voor deze werkgever kunt betekenen. Een baan onder je niveau nemen als overbrugging tot je er een op niveau hebt, is voor de werkgever waarschijnlijk minder interessant, als dat betekent dat je er niet voor de volle 100% in gaat. Van tevoren goed over nadenken dus.
    Ik ben het met Coachingvoormij eens dat het zinvol is om hier met een loopbaancoach over te praten om een en ander goed op een rijtje te zetten, zodat je weet waar je aan begint en wat jij en de werkgever voor elkaar kunnen betekenen.

  6. Pingback: Wil jij je kansen vergroten? Ga out-of-the-box | Sigrid van der Laan Loopbaan- en Teamontwikkeling

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *