Bijna iedereen doet het: bewust of onbewust proberen te voldoen aan het beeld dat anderen van je hebben. Natuurlijk wil je zo goed mogelijk overkomen. Zeker als die ander jou een baan, belangrijke informatie of status kan bezorgen. Goedkeuring, geaccepteerd en aardig gevonden worden zijn nu eenmaal basisbehoeften van veel mensen.

Stel dat je in gesprek bent met je huidige of misschien toekomstige leidinggevende. Het spreekt voor zich dat je wilt dat hij of zij een positieve indruk van jou heeft, want daar hangt jouw baan vanaf. Bij alles wat je doet en zegt, schat je – bewust of onbewust – in hoe dat bij hem of haar overkomt en wat hij of zij volgens jou wil horen. Soms wil de ander echter oprecht horen wat jij te vertellen hebt. En welke nieuwe gezichtspunten of ideeën jij in kunt brengen.

En: je weet helemaal niet welk beeld of verwachtingen hij of zij van je heeft. Hoe je ook je best doet, het beeld dat jij denkt dat de ander van jou heeft, hoeft helemaal niet te kloppen.

Welk beeld heb jij van jezelf als je in de spiegel kijktDaar komt bij dat je soms zo bezig bent met de verwachtingen van de ander, dat je jezelf daarin verliest. Je denkt in een spiegel te kijken. Maar in plaats van je eigen weerkaatsing, zie je wat je hoopt dat de ander in jou wil zien. Maar wie is dat dan, die je ziet? Ben jij het wel zelf?

Waar dit over gaat, is projectie. Je projecteert het beeld dat jij denkt dat de ander van jou heeft op jouw eigen gedrag. En je gaat dan proberen om te voldoen aan wat jij denkt dat de ander van jou verwacht. Kun je het nog volgen?

Behalve dat het nogal wat energie kost om te proberen aan de verwachtingen van anderen te voldoen, is dit ook niet zonder risico’s. Een paar dingen op een rijtje om over na te denken:

Je kunt niet in het hoofd en hart van de ander kijken. Het blijft dus altijd giswerk wat hij of zij werkelijk van jou denkt.

Door te proberen te voldoen aan wat jij denkt dat hij/zij in jou wil terugzien, loop je het risico dat je er faliekant naast zit. Een verstoorde blik hoeft niet op jou terug te slaan, maar kan betekenen dat hij/zij hoofdpijn heeft of terugdenkt aan die rotopmerking van vanmorgen. Wil je echt weten wat hij of zij van jou denkt? Vraag ernaar!

Het beeld dat de ander van jou heeft, hoeft beslist niet te kloppen. Je bent niet de enige die aan projectie doet, dus ook de ander ziet jou door een – misschien slecht geslepen – bril.

Wil je geaccepteerd worden voor wie jij bent, of voor het kunnen voldoen aan verwachtingen? Verwachtingen die je ook nog eens zelf hebt gecreëerd en waarvan je niet eens weet of die kloppen? Onnatuurlijk gedrag – dat dus niet bij jou past – versterkt eerder het verwrongen beeld bij de ander dan dat het jou ondersteunt. Hoe dichter je bij jezelf blijft en hoe meer signalen je over je authentieke zelf uitzendt, des te beter kan de ander jouw echte kwaliteiten inschatten. En des te beter jij je meerwaarde kunt laten zien. Speel dus vooral je eigen rol en blijf trouw aan jezelf.

Wat je ook doet en hoe je ook je best doet om je volgens de verwachtingen te gedragen, er zullen altijd mensen zijn die jou zien zitten en anderen die jou niks vinden.

Mening van mensen over anderen definitiefDe percentages liggen min of meer vast. Ongeveer een derde van de mensen vindt jou leuk, aardig, interessant, capabel, etc. Oftewel: ok!

Ongeveer een derde vindt jou helemaal niet ok, heeft een hekel aan jou, irriteert zich aan jou, twijfelt aan je capaciteiten. Nog een derde van de mensen laat het koud. Zij staan onverschillig tegenover jou, hebben geen mening over je of zien je niet eens staan. En ongeveer 10% schommelt continu heen en weer tussen jou wel dan weer wel, dan weer niet ok vinden.

Dit geldt altijd en voor iedereen, wat je ook doet en hoe jij je ook probeert aan te passen. Als jij verandert, verschuiven de personen in de percentages. Maar de verhouding blijft ongeveer gelijk. Dus mensen die jou eerst niks vinden, vinden je nu opeens wel leuk. En omgekeerd. Doe dus vooral wat je zelf wilt, want je kunt het toch nooit voor iedereen goed doen. En verspil geen energie aan je anders voor te doen dan je bent.

Je kunt jezelf toch niet kwijtraken.

Al doe je een complete make over, je innerlijke, authentieke zelf blijft altijd in de kern aanwezig. En die mag je rustig laten zien. Dus doe maar zo gek of normaal als bij jou past, steek je kop boven het maaiveld uit of juist niet, wees rustig introvert of uitbundig extravert, als het maar klopt bij wie jij bent!

Ik ben benieuwd wat jouw ideeën hierover zijn. Herken je de valkuil van het jezelf willen aanpassen aan de – vermeende – verwachtingen van de ander? Of blijf jij altijd heel erg jezelf? Ik lees graag jouw reactie in de commentaarbox hieronder.Deel met netwerk